دوران کودکی  و جوانی ما  گذشت                         پیری ز ره رسید و به  ما سالها  گذشت

 این عمر بی ثمر که سراسر شتاب بود                    چون برق و باد آمد و همچون صبا گذشت

 روشن نشد  زبهر چه زادم  ز مادرم                        این روز و ماه و سال به سرعت چرا گذشت

 سر گشته چون پر کاهی  بروی آب                         در جویبار دهر، بحال  شنا  گذشت

 پنداشتم که دور جوانی همیشگی است                 افسوس و ای دریغ چو باد هوا گذشت

 در این شتاب عمر، ندانستم عاقبت                        کایا روا گذشت؟،  و یا ناروا گذشت؟

 نه بانگ کوس و نه جرس و نه منادی ای                  این کاروان عمر، عجب بی صدا گذشت

  نیمی بقهر و  خشم و عتاب و جدال رفت                نیم دگر  بدوستی نابجا   گذشت

  هرگز  روا  مباد  بر ابناء آدمی                                این ناملایمات که بر حال ما گذشت

  آن کس که مهر پیشه ی خود کرد در جهان              با آن کسی که کرد به مردم جفا گذشت

  آن قصر شاهوار  و  غلامان بی شمار                     وان  کلبه ی گلین زن بینوا، گذشت

  در  دهر  هیچ  کسی  پایدار  نیست                      «استر» برفت و «کاوه» شد و «مردخا» گذشت

  دوران پهلوی دو سه روزی نبود بیش                      عصر فریب مجتهد بیحیا،   گذشت

  تیمور رفت و خمینی بمرد و شاه نماند                   ایام سرفرازی این هر سه تا گذشت

  هم روزگار خسرو عادل  بسر  رسید                      هم فصل ترکتازی شیخ دغا گذشت

  نه شاه ماند  و نه  صوفی و  نه  گدا                       دوران زندگانی شاه و  گدا  گذشت

  هم ناله های عاشق صادق بسر رسید                  هم قهر و ناز دلبرک بی وفا گذشت

  مردم بهر طرف  چو هنر پیشه گرم کار                    زین رو، زپیش دیده چنان سینما گذشت